Röportaj 882-1

SCP-882 » Röportaj 882-1

rating: 0+x

Röportaj Yapılan: Richard Wright

Röportaj Yapan: Dr. Gears

Ön Söz: Richard Wright, SCP-882'nin ilk bulunduğu yerin yakınındaki küçük topluluktan sağ kalmış kişidir.

<Ses Kaydını Başlat, [13:04]>

Dr. Gears: Lütfen, oturun. Kayıt için isminizi söyleyin lütfen.

Bay Wright: Richard Logan Wright… ama herkes bana "Zengin" der.

Dr. Gears: Çok iyi, teşekkürler. Bay Wright, söz konusu nesneyi ilk gördüğünüz zamanı hatırlıyor musunuz?

Bay Wright: Tanrım, ne zamandı ki… Tam olarak emin değilim, uzun zaman önceydi… İlk Allen bulmuştu, teknesini çarpmıştı. Bunu diğer adamlardan birkaçına anlattı, hurdaları çok paraya satabileceğini söyledi. Hepimiz bir jet veya bir kargo gemisinin enkazı olduğunu düşündük.

Dr. Gears: Nesne ne zaman çalışmaya başladı?

Bay Wright: Ondan sonraki gün. Lanet olası şey pireli bir köpek gibi pas tutmuştu. Yavaşça dönmeye başladı, sonra hızlandı. Gördüğüm zaman, gerçekten çalışıyordu. Jimmy yaklaşmaya çalıştı, enerji kaynağı ne ve neden bu kadar sessiz olduğunu görmeye çalıştı, ama sıkıştı. Gözünün üzerinde kötü bir kesik oldu ve oradan defolup gitti. Allen kötü gözüküyordu. Bir şey duyup duymadığımızı sormaya devam etti. Bayan Parker, bir parçasının altın olduğunu düşündü, hatta onu almak için içine bir boru bile soktu. Boru hızlı bir şekilde sıkıştı ve dönerken ona da bir güzel vurdu. Bundan sonra çoğu kişi genellikle ondan uzak durdu.

Dr. Gears: Başka bir insanın yaralandığı veya ses duyduğu başka olaylar var mıydı?

Bay Wright: İlk başlarda değil. Lanet şey çok sessizdi, bu yüzden bir süreliğine herkes unuttu. Allen, onu rıhtımın yanındaki eski bir depoda tutuyordu ve kimse oraya gitmedi. Gerçekten kötü görünmeye başladı. Uyuyamadığını, o şeyin gıcırdayıp durduğunu söyledi. Peder Pat onunla konuşmaya çalıştı, o şeyden kurtulması gerektiğini söyledi. Birkaç günlüğüne gitmişti. Sonra ikisi birden bir araya geldi, istiridyeler kadar mutluydular ki… (Kişinin sesi kısılır, yavaşça titrer)

Dr. Gears: …Bay Wright?

Bay Wright: (Kişi yüzünü ovalar ve kafasını sallar) Ben iyiyim, affedersiniz. Neyse, Peder Pat ve Allen ortaya çıktı ve papatyalar gibi canlı gözüküyorlardı. Ben fazla umursamıyordum, bu şey tüylerimi ürpertiyordu. Depodan sesler duymaya devam etti… Gıcırdama ve öğütme sesleri, gerçekten sessiz. Her neyse, bunun başka bir yerden olduğu hakkında bir şey söylediler… Tanrı'nın yaptığını. Benim için bu kadarı yeterliydi ve sabrım da taşmıştı.

Dr. Gears: Onlara inandın mı?

Bay Wright: Ne, Tanrı'dan olduğuna mı? Hayır, hayır… Bilmiyorum… Gerçekten ne düşüneceğimi bilmiyordum. Lanet makine dönmeye devam etti, kendisine güç vermiyordu ve ayrıca metal yiyordu! Bir boru Bayan Parker'ı vurmuştu ya? Devasa bir vida miline dönüştü, her zaman orada olmuş gibi gözüküyordu. Daha fazla kişi ilgilenmeye, Allen ve Peder Pat'i dinlemeye başladı. Herkese metal getirmelerini söylediler. Dişlilerin Tanrı'nın sesi olduğunu, ona yüz çevirdiğimizde sesinin arttığını, onun tekliflerini yerine getirdiğimizde sesin azaldığını söylediler.

Dr. Gears: Ona sen de metal getirdin mi, yoksa sadece yanında durdun mu?

Bay Wright: (kişi birkaç saniyeliğine sessiz kalır) Bunun ne önemi var ki? Bu şeyin sesini kasabanın her yerinde duyabiliyorduk, halk uyuyamıyordu bile! Sadece çınlama, öğütme ve çığlık sesleri, gecenin her saatinde… ona metal vermek işimize yaradı. Lanet olsun, istemedim, Tanrı olmadığını biliyordum, hiçbir zaman olduğuna inanmadım! Herkes Allen ve Peder Pat'i mutlu etmek için birbirine giriyordu, ben sadece biraz uyumak istemiştim! Bunda yanlış bir şey yok! (kişi masaya vurmaya başlar, çok üzgündür ve hızlı nefes alıp vermektedir)

Dr. Gears: Bayım, sizden sakin olmanızı isteyeceğim. Ben sadece soru soruyorum, suçlamıyorum. Lütfen tekrar oturun.

Bay Wright: (birkaç derin nefes alır) Affedersiniz. Birkaç hafta içinde herkes o şeyi besledi. Sadece… işler böyleydi. Birbirimizden çok uzaklaştık, biliyor musun? Sanki yapacak başka bir şeyimiz yokmuş gibi değildi. Depoya birkaç kez uğrarsın ve ne metal bulduysan fırlatırsın. Her zaman insanlar oradaydı, sadece onu izliyordu. Bir zaman sonra tavanda bir delik açtı. Peder Pat tuhaflaşmaya başladı, bize yeterli olmadığını söyledi. Sanırım sesleri duyuyordu. Daha anlamlı bir şeye ihtiyacı olduğunu söyledi… (kişinin sesi kısılır)

Dr. Gears: …Bay Wright?

Bay Wright: (48 saniye boyunca sessizdir) Bir gece geldim, çünkü depodan bağıran kişilerin seslerini duydum. Peder Pat bu şeye dua ediyor gibi görünüyordu, ama bildiğim hiçbir duaya benzemiyordu. Hepsi çığlık attı ve o büyük metal şeye döndü. Ben… komünyon ayini yapıyor zannettim… elindeki penseyi görene kadar.

Dr. Gears: Affedersiniz, pense mi?

Bay Wright: İnsanların dolgularını çekiyordu. Siktiğimin dolgularını çekiyordu ve dişlerle o şeyi besliyordu! (kişi bağırıyor, çok üzgün gözüküyor) Yeterli değil diye bağırmaya başladı! Daha fazlasına ihtiyacı olduğunu söyledi ama hiçbir yerde metal kalmamıştı! Sonra Allen'ı işaret etti. Kutsal makineden metal sakladığını söyledi. Allen hiçbir şey saklamadığını bağırdı. Peder Pat, kalçasında metal bir eklem olduğunu söyledi. Herkes bir anda ayağa kalktı. Tanrım, tanrım… onu tuttular, herkes onu tuttu… çığlık atmaya başladı… (kişi bağırıyor ve ağlıyor) Çığlık atmaya devam etti ama hiç kimse aldırmadı… Kolunun içeriye girdiğini gördüm, bütün parmaklarının kırıldığını ve bütün kolunun içeri kaydığına şahit oldum… ve kaçtım. Ne yapabilirdim ki? Yüce İsa, onu durduramazdım ki, çok fazlaydılar ve o şey bağırıyordu ve bağırıyordu ve Allen bağırıyordu ve Peder Pat bağırıyordu… (kişi yere düşer, ağlar ve bağırır)

Dr. Gears: Bu röportaj bitmiştir. Teşekkür ederim Bay Wright. Güvenlik, lütfen Bay Wright'ı dışarı çıkarın.

<Kayıt Sonu>

Kapanış: Bay Wright röportajdan kısa bir süre sonra intihar girişiminde bulundu. Kişi şu anda intihar girişiminde bulunmaması için gözlem altında tutuluyor.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License