Are We Cool Yet? (AWCY?), 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarındaki sürrealist sanat akımlarına ve o dönemde gelişmeye başlayan anomalilerin bilimsel olarak anlaşılması ve incelenmesine dayanan köklere sahip, uluslararası avangart sanatın kıyısında varlığını sürdüren sanatsal bir harekettir. (Hareketin nasıl kendi kimliğini kazandığına dair bir kişinin anlatımı için "Birth of the Cool" adlı yarışma öyküsüne bakınız.) Hareketin merkezi bir liderliği, genel merkezi, çok az sayıda geleneği veya kuralı vardır ve resmi üyelik rolleri ya da gereklilikleri bulunmaz. Bir kişinin kendisini üye olarak adlandırabilmesi için yapması gereken tek şey, anomal nesneleri, varlıkları veya fenomenleri kullanan, bunlardan yararlanan ya da bunlar etrafında dönen sanat eserleri üretmektir.
Bir AWCY? hücresinin organizasyonu bulunduğu yere göre büyük ölçüde değişiklik gösterir. Bazı gruplar yaratıcı bir deha ya da profesyonel bir eleştirmen tarafından yönetilen küçük sanat çevreleri şeklinde örgütlenirken, bazıları belirgin bir lideri olmayan kolektiflerdir ve bazı üyeler ise tamamen tek başına çalışmayı tercih eder. Hatta bazılarına göre, bu hareketin varlığından haberdar olmak bile onun bir parçası olmak için gerekli değildir. Bu grupların bazılarının ölüm, yaralanma veya kalıcı psikolojik hasara yol açan son derece dikkat çekici kamusal sanat eserleri üretme eğilimi, bazı kişilerin tüm hareketi "sanat teröristleri" olarak nitelendirmesine neden olmuştur. Hareket üyelerinin bir kısmı bu etiketi gururla taşırken, bir kısmı tamamen reddeder, bir kısmı ise ironik bir şekilde kullanır.
Herhangi bir yer ve zamanda düzenlenen en büyük ve en görünür AWCY? sanatçı buluşması, 1874 yılından bu yana her on yılda bir gerçekleştirilen "Sommes-Nous Devenus Magnifiques?" adlı büyük sergidir. Burada "işin içindekiler", son on yılda üretilmiş anomal sanatın en seçkin örneklerinden oluşan bir seçkiyi görmek ve değerlendirmek için bir araya gelirler. Bir eserin bu sergiye kabul edilmesi, buna önem verenler açısından, bir anormal sanatçının kariyeri boyunca ulaşabileceği en büyük başarılardan biri olarak kabul edilir ve dünyanın dört bir yanındaki hücreler eserlerinin sergilenmesi için başvuruda bulunurlar.